در ایران باستان30 روز هر ماه اسمی داشته است و جالب است بعضی از این اسامی الان به عنوان اسم ماه ‌های شمسی در زبان فارسی مورد استفاده است.
1ـ اورمزد: ساده شده اهورمزدا
2ـ بهمن: اندیشه نیک
3ـ اردیبهشت: بهترین راستی و پاکی
4ـ شهریور: شهریاری نیرومند
5ـ سپندارمد: فروتنی و مهر پاک
6ـ خورداد: تندرستی
7ـ امرداد: بی مرگی و جاودانگی
8ـ دی بآذر: آفریدگار
9ـ آذر: آتش، فروغ
10ـ آبان: آب‌ها، هنگام آب
11ـ خیر«خور»: آفتاب
12ـ ماه: ماه
13ـ تیر: نام ستاره باران
14ـ گوش«گئوش»: جهان، زندگی هستی
15ـ دی بمهر: آفریدگار
16ـ مهر: دوستی، پیمان
17ـ سروش: فرمانبرداری
18ـ رشن: دادگری
19ـ فروردین: فروهر، نیروی پیشرفت
20ـ ورهرام: پیروزی
21ـ رام: رامش، شادمانی
22ـ باد: باد
23ـ دی بدین: آفریدگار
24ـ دین: بینش درونی
25ـ ارد«اشی»: خوشبختی، دارایی
26ـ اشتاد: راستی
27ـ آسمان: آسمان
28ـ زامیاد: زمین
29ـ مانتره سپند: گفتار پاک
30ـ انارام: فروغ و روشنایی‌های بی‌پایان